Narzuty w SAP CO

Naliczanie narzutów na zlecenia produkcyjne w SAP CO z wykorzystaniem kluczy narzutu.

 

  • Czym jest klucz narzutu w SAP CO?

Klucz narzutu w SAP CO umożliwia zastosowanie różnych stawek narzutu dla tej samej podstawy naliczania w ramach jednego schematu kalkulacji narzutów. Dzięki przypisaniu odpowiedniego klucza do obiektu controllingowego, np. zlecenia produkcyjnego, system może naliczać koszty pośrednie według zróżnicowanych stawek, bez konieczności tworzenia osobnych schematów kalkulacji dla każdego wariantu. Mechanizm ten pozwala na elastyczne rozliczanie kosztów pośrednich w zależności od przyjętych zasad controllingu.

 

  • Konfiguracja schematu kalkulacji narzutów

W pierwszym kroku należy zdefiniować schemat kalkulacji narzutów, określając podstawę naliczania, stawki narzutu oraz sposób księgowania odciążenia. W przedstawionym przykładzie utworzono schemat, w którym dla tej samej podstawy naliczania zdefiniowano trzy warianty narzutu, różniące się stawką procentową oraz przypisanym kluczem narzutu. Dzięki temu system może zastosować odpowiednią stawkę w zależności od klucza przypisanego do zlecenia.

Rys. 1. Schemat kalkulacji narzutów BLOG01 – definicja podstawy naliczania, narzutu i odciążenia.

Rys. 2. Definicja podstawy naliczania Y001 – rodzaj kosztu 51100000.

Rys. 3. Konfiguracja narzutu C010 – przypisanie stawek procentowych do kluczy narzutu SAP (10%), SAP1 (12%) i SAP2 (14%).

Rys. 4. Definicja odciążenia Y10 – wskazanie rodzaju kosztu 94111000 oraz centrum kosztów 10101201 jako obiektu odciążanego.

 

  • Wyznaczanie klucza narzutu dla zlecenia produkcyjnego

Podczas tworzenia zlecenia produkcyjnego, w zakładce „Sterowanie”, można ręcznie przypisać odpowiedni schemat kalkulacji oraz klucz narzutu. W przedstawionym przykładzie do zlecenia przypisano schemat BLOG01 oraz klucz SAP1, dla którego zdefiniowano stawkę narzutu w wysokości 12%.

Dzięki temu podczas naliczania narzutu system zastosuje stawkę odpowiadającą przypisanemu kluczowi.

Rys. 5. Przypisanie schematu kalkulacji BLOG01 oraz klucza narzutu SAP1 do zlecenia produkcyjnego.

Klucz narzutu może być również wyznaczany na podstawie danych podstawowych materiału. W tym celu w danych materiału przypisywana jest grupa kosztów pośrednich, która w konfiguracji jest powiązana z odpowiednim kluczem narzutu. W poniższym przykładzie do materiału FG29 przypisano grupę kosztów pośrednich ZACT00. Dla obszaru wyceny 1010 grupa ZACT00 została następnie powiązana z kluczem narzutu SAP1. Dzięki temu klucz narzutu może zostać automatycznie wyznaczony na podstawie danych materiału i wykorzystany w kalkulacji produktu oraz na utworzonym dla niego zleceniu produkcyjnym.

 

Rys. 6. Przypisanie grupy kosztów pośrednich ZACT00 do klucza narzutu SAP1 dla obszaru wyceny 1010.

 

Rys. 7. Przypisanie grupy kosztów pośrednich ZACT00 w danych podstawowych materiału FG29.

 

  • Naliczanie narzutu i weryfikacja wyników

Po przypisaniu schematu kalkulacji oraz klucza narzutu do zlecenia produkcyjnego zaksięgowano koszty bezpośrednie w wysokości 1 000,00 pod rodzajem kosztu 51100000, który został wcześniej wskazany w podstawie naliczania narzutu Y001. Następnie wykonano naliczenie narzutu w przebiegu rzeczywistym.

 

Rys. 8. Raport kosztów zlecenia produkcyjnego przed naliczeniem narzutu.

Na podstawie przypisanego klucza SAP1 system zastosował stawkę narzutu wynoszącą 12%, naliczając koszty pośrednie w wysokości 120,00. Kwota ta została zaksięgowana na zleceniu produkcyjnym pod rodzajem kosztu 94111000, zwiększając jego łączne koszty rzeczywiste do 1 120,00.

 

Rys. 9. Raport kosztów zlecenia produkcyjnego po naliczeniu narzutu.

Przedstawiony przykład pokazuje, w jaki sposób przypisanie odpowiedniego klucza narzutu pozwala na zastosowanie zróżnicowanych stawek w ramach jednego schematu kalkulacji, bez konieczności tworzenia odrębnych schematów dla poszczególnych zleceń produkcyjnych.